Ik deel af en toe via mijn blog een verhaal dat ik van een van mijn volgers doorgestuurd krijg.
Dit verhaal is van Lisa, zij verteld wat zij meegemaakt heeft en hoe zij hieruit geraakt is.
Het is belangrijk om te weten dat ik aan dit verhaal geen enkel woord veranderd of aangepast heb. Enkel de naam van deze persoon is aangepast!

Ik was een enorme puber. Zo rebels. Ik had echt een probleem destijds met de strenge opvoeding van mijn ouders. Ik ben uiteindelijk na twee jaar het huis op stelten zetten op mijn achttiende verjaardag vertrokken. Bij een loservriendje gaan wonen, waar ik eigenlijk niet verliefd op was.  Op dat moment zat ik nog in het 5e middelbaar. Je probeert dan uw school nog af te maken, maar door geldgebrek, stop je daar dan uiteindelijk ook mee. Na een halfjaar een punt gezet achter de relatie.
Ik had toen het lumineuze idee dat ik dan striptease wilde gaan doen. Ik dacht dat ik wel op mijn eigen benen kon staan en mijn eigen boontjes kon doppen. Ik toen de krant gekocht en naar zo’n bureau gebeld. Met die baas afgesproken in een hotel. 

Ik ben uiteindelijk een relatie begonnen met die man. … Ik heb nooit striptease gedaan hoor ?  Maar het was echt zo ’n foute beslissing. Die man was 23 jaar ouder.  Verslaafd aan de coke,  aan hoeren en sexclubs.
Ik had op dat moment geen werk. Ik ben toen naar het OCMW gegaan. Ik heb een klein jaar steun getrokken en uiteindelijk hebben ze me op een sociale tewerkstelling gezet.  Ik ben na een jaar sociale tewerkstelling als administratieve kracht bij dat bedrijf kunnen blijven werken.

Elke maand, wanneer mijn salaris kwam, moest ik al mijn geld afhalen en mocht dan 300 euro houden om boodschappen mee te doen. Ik denk dat ik toen 1200 euro verdiende. Ik was toen 19 en ondertussen 38. Dus dat is al een dag of twee geleden. Je moet weten dat we ook beiden rookten. Dus dat was eigenlijk te weinig om rond te komen. Vaak op het einde van de maand de rosse centiemkes moeten tellen om nog zo’n klef brood in de Aldi te kunnen gaan kopen. Ik weet dus wat het is om honger te lijden en geen eten of sigaretten te kunnen kopen.

Deze man was ook erg agressief. Menig keer geslagen geweest en vooral ook bedreigd. Als ik van hem weg zou gaan, zou hij me vinden en vermoorden. Ik ben daar 5 jaar bijgebleven en de laatste twee jaar van de relatie de moed bijeen geschraapt om daar weg te durven gaan. Waar moest ik heen? Ik had al die tijd geen contact meer met mijn ouders.  
Ik heb dan op een avond de knoop doorgehakt om daar te vertekken ; snel een paar zakken kleren bij een gescharreld en onderweg naar de tram mijn moeder gebeld. Daar stond natuurlijk alles in rep en roer. Dat was best een moeilijke periode. Uiteindelijk hebben mijn ouders mij in huis genomen.

Ik stond er echt slecht voor. Ik was al een half jaar ambtelijk geschrapt bij de gemeente, ik had 8000 euro schulden. Ik moest van mijn ex destijds onder nul gaan op de bank, maar er werd niks aangezuiverd. Ik moest kredietkaarten aanvragen op mijn naar. Alles werd opgemaakt en niks terugbetaald. Achterstallige facturen bij vanalles en nog wat… Echt miserie. Uiteindelijk hebben mijn ouders een persoonlijke lening genomen om dit in één keer terug te betalen. Ik heb dan papieren getekend dat mijn ouders loonbeslag konden laten doen indien ik mij niet aan mijn maandelijkse terugbetalingen hield. Het heeft 5 jaar geduurd om dit te vereffenen. Ik ben onmiddellijk in het weekend gaan bijwerken in de horeca om dit te kunnen betalen en om rijlessen te kunnen volgen en een autootje te kunnen kopen.

Ik had dus geen diploma behaald, door al mijn stommiteiten. Dan heb ik een toelatingsassessment gedaan op de hogelschool en ben ik terug gaan studeren op mijn 24. Ik heb mijn studie gespreid over 5 jaar . Tijdens de dag naar school en ’s avonds en in het weekend werken. Ik heb mijn diploma van de hogeschool op zak ondertussen. Het heeft allemaal bloed zweet en tranen gekost; die schulden terugbetalen en dat diploma behalen. Maar we zijn er geraakt.
Ik moet zeggen; ik heb wel enorm veel geleerd uit al deze ervaringen. Ze maken je tot wie je bent. Je wordt er sterker van.  Ik ben nu voorzichtig met mijn geld. Sparen, geen zotte uitgaven en hopelijk volgend  jaar een eigen huis. Wie weet.

Miserie en geldproblemen meemaken; dat is geen schande. Maar je moet wel moed tonen en hard werken om eruit te geraken en te zorgen dat het niet weer gebeurt. Ik kan u zeggen; niemand heeft elk jaar een nieuwe smartphone nodig en je hebt niet een mega grote smart-tv nodig in de living en je hoeft niet met een chique BMW te rijden. Veeg uw gat aan wat anderen van je denken. Geld op de bank en eten op je bord. Dat is het allerbelangrijkste. Als je elke maand uw rekeningen kan betalen en een dak boven je hoofd hebt; dan pas ben rijk!

Djennah,
Ik geef u toestemming om mijn verhaal ANONIEM op uw blog te posten, als je dat wil. Ik reken op uw discretie.

Wil jij ook graag je verhaal anoniem delen? Klik op onderstaande button en vertel me jouw verhaal.